Bedensiz Varlığa

“.....Ay sizin o bildiğiniz binlerce yıldır romantik olan Ay değil....Şu anda altımda bir kraterler leşi var....”

Neil Armstrong'un 1969 da ilk insan olarak Ay’a inince yer merkezi ile olan ilk konuşmalarından...


kırılmayası ellerin kaç kere tanıdık
gezdikleri uyluklarımda kalmış gölgeleri
bedenim elli yerden delik deşik
sırtından öyle bir kavis alıyor ki omurgan
senin kemiklerin zannımca elli kere kemik

üstüme düşer körkütük sarhoş gölgen
kafası karışmış krater leşi Ay tırmalar
çok kuyruklu yıldızlarda kaldı dileklerim
göklerden geçen veya hiç geçmeyen
veya geçecek veya hiç geçmeyecek
birkaç gökadalar arası yelkenlide

aşkın beni ne kadar bilir / hiç bilmem
gece en orospu cilvesiyle üzerime çöker
karanlık eski bir hicrana döner yüzüm
gözlerimde yedinci filo Andromeda gemileri
ne sen gelirsin ne de o göksel gemiler

varsın esrarı çözülsün sakladığımın
aklımda bin bir bakışları var o kozmik-kızın
kaç erkeği olduysa / hepsinin mıh gibi aklında
ah nasıl açıldığı iki kere iki dudaklarının

-Ay kesmiyor artık kraterler leşi
avuçlarımda iki zeytinli ramazan
ne fena / keşke hiç sevmeseydim seni